شماره های تماس
021-44626418
021-44614190
021-44614035
021-44626415
021-44614125
021-44613569
021-44614717
021-44614197
#
021-44626418 021-44614190 021-44614035 021-44626415 021-44614125 021-44613569 021-44614717 021-44614197

روابط نروژ با جمهوری اسلامی ایران

روابط قبل از پیروزی انقلاب اسلامی:

تاریخ  مراودات سیاسی بین ایران و نروژ به سال 1284 شمسی (1905) هم­زمان به اعلام استقلال نروژ برمی­ گردد. ابتدا سفرای ایران در روسیه و پس از تأسیس سفارت در استکهلم در سال 1289 شمسی (1910)،‌ سفرای ایران در سوئد، در نروژ اکرودتیه بودند. در 30 فروردین 1342 شمسی (1963)، سفارت ایران در اسلو تأسیس گردید و از آن پس روابط ایران و نروژ، بر اساس اصول تفاهم و همکاری گسترش یافت. در سال 1350شمسی، پادشاه نروژ به ایران آمد و در همان سال محمدرضا شاه نیز برای دیدار متقابل به نروژ مسافرت نمود و از آن پس، سفر مقامات عالی رتبه ­ی سیاسی همه ساله بین دو کشور وجود داشت.

روابط اقتصادی ایران و نروژ نیز در سال 1309، با امضای عهدنامه­ ی مودت ­آمیزی در زمینه­ی دریانوردی آغاز شد. بعد از آن در تاریخ 1329 (1950) موافقت­نامه ­ی سرویس­های حمل و نقل هوایی – بازرگانی میان دو دولت به امضاء رسید و قراردادهایی نیز در 1956 درباره­ی معافیت متقابل شرکت­های هواپیمایی از پرداخت مالیات،‌ مورد توافق قرار گرفت. روابط اقتصادی بین دو کشور، طی سالیان متمادی اگرچه به صورت سنتی ادامه داشت، ولی در سطح نسبتاً پایینی برقرار بوده است. دو نشست در سال­های 1355 و 1357 در زمینه­ های اقتصادی و فنی در سطح وزیران دو کشور در اسلو برگزار شد؛ ولی علی رغم این نشست ­ها، سطح مبادلات تجارتی بین دو کشور، به علت محدود بودن امکانات صادراتی دو کشور، دسترسی آسان نروژ به بازارهای اروپا و آمریکا، بُعد مسافت ایران و نروژ، غنی بودن نفت و گاز این کشور و طبعاً بی ­نیازی نروژ از نفت و گاز ایران هیچ­گاه توسعه ­ی چشمگیری نیافت.

از نظر فرهنگی، دو کشور با تبادل هیئت ­های مختلف فرهنگی،‌ اعطای بورس تحصیلی،‌ تقویت کرسی زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه­های نروژ،‌ ترتیب مسابقات دوستانه ­ی ورزشی،‌ با یکدیگر ارتباط داشته ­اند. به منظور ادامه­ ی همکاری ­های فرهنگی بین ایران و نروژ،‌ انجمن دائمی ایران و نروژ در سال 1351 تأسیس شد و در سال 1970 نمایشگاهی از آثار کودکان و دانش ­آموزان و نیز آثار هنری و صنایع دستی و باستانی ایران در نمایشگاه صنعتی اسلو به نمایش گذاشته شد.

روابط پس از انقلاب اسلامی ایران:

نروژ از اولین کشورهایی بود که جمهوری اسلامی ایران را به رسمیت شناخت، ولی هم ­سویی سیاست خارجی آن کشور  با آمریکا و وقوع حوادثی، چون تسخیر سفارتخانه­ی آمریکا در تهران و جنگ تحمیلی سبب شد، مناسبات دو کشور دچار رکود شده و به سردی گراید. دولت نروژ، با وجود حفظ سفیر خود در تهران، تمایل چندانی به گسترش روابط دوجانبه نشان نمی­داد. بنابراین، جمهوری اسلامی ایران تا فراهم شدن زمینه ­های مناسب، از اعزام سفیر به آن کشور خودداری نمود و تا اواخر سال 1369، روابط سیاسی ایران و نروژ در سطح کاردار ادامه داشت.

اولین سفیر جمهوری اسلامی ایران، در اواخر سال 1369 به اسلو اعزام گردید. با اعزام سفیر ایران به نروژ که تقریباً مقارن با شروع سال 1991 میلادی بود، روابط دو کشور وارد مرحله ­ی جدیدی شد.

با اعزام سفیر جمهوری اسلامی ایران به اسلو، روابط اقتصادی دو کشور از تحرک چشمگیری برخوردار گردید. طی نشستی بین نمایندگان دو کشور که در تهران برگزار شد، دو طرف آمادگی خود را برای همکاری در زمینه­ های اقتصادی اکتشاف و استخراج نفت در فلات قاره، ماهیگیری، شیلات و صنایع وابسته،‌ ارتباطات و ناوبری هوایی، تأمین تجهیزات بندری و دریایی، احداث سد و نیروگاه­های آبی و حرارتی، صنایع شیمیایی، تأمین خطوط و ایستگاه­های انتقال نیرو و برنامه ­ی بازسازی جمهوری اسلامی ایران، ابراز نمودند. پس از آن در سال 1370 طی بازدید وزیر نفت و انرژی نروژ از ایران، نمایندگان شرکت­های نفتی نروژ: استات اویل، نورسک هیدرو ساگا مذاکراتی با وزارت نفت جمهوری اسلامی ایران انجام دادند که منجر به امضای قراردادهایی در زمینه­ی همکاری­های پتروشیمی و نفت شد؛ همچنین توافق گردید که ایران نفت خود را از طریق شرکت ملی نفت نروژ در منطقه ­ی آسیای جنوب شرقی به فروش برساند.

به طور کلی روابط تجاری بین دو کشور،‌ در مقایسه با سایر کشورهای غربی، رقم قابل توجهی نیست. اقلام عمده­ ی وارداتی جمهوری اسلامی ایران از نروژ،‌ شامل: وسایل الکتریکی و الکترونیکی، تجهیزات و دستگاه­های مولد حرارت، دارو و وسایل پزشکی، انواع کاغذ، موتور کشتی و ماهی بوده است. در مقابل صادرات جمهوری اسلامی ایران به نروژ، شامل: نفت، مواد شیمیایی، مواد نیمه ساخته، تولیدات فلزی، خشکبار و فرش می­شود. دو کشور از زمینه ­های مهمی برای همکاری برخوردارند، از جمله: اکتشاف و استخراج نفت و گاز در دریا، صادرات محصولات یکدیگر اعم از نفتی و غیرنفتی به دیگر کشورها، صنایع ماهیگیری و شیلات، کشتی ­سازی،‌ چوب و کاغذ، کشاورزی و بسیاری زمینه­های دیگر که نیاز به انجام و بررسی و کارشناسی دارد. به دلیل تفاوت­های فرهنگی، دو کشور تاکنون همکاری­ های فرهنگی چندانی نداشته­ اند.

به اشتراک بگذارید :

دیدگاه ها

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.